หน้าที่ผ่านมา ... ก็ไม่คิดหรอกนะว่าเทอจะได้เข้ามาอ่าน

 

      แต่เทอก็ได้เข้ามาอ่านแล้ว

 

      ทุกๆอย่างที่เนยเขียน มันเปนความรุ้สึกจิงๆของเนยเอง

 

      ขอบคุนที่ยังเปนห่วงกันนะ

 

      ต่อจากนี้

  

      ฉันจะยิ้ม>^^< ... ไม่ร้องไห้แล้ว TT_TT

      ( เชื่อเนยนะ ไม่ต้องเปนห่วง )

 

      เมื่อคืนนี้

  

      เนยก็ว่าจะโทไปนะ

 

      แต่ไม่กล้าโท ... กลัวรบกวน -*-

 

      พอเนยวางโทสับลง

 

      พี่ก็โทมาซะงั้น -*-

 

      ^&^ 55+

     

      แปกดี

 

      แระก้อ ...

  

      ที่พี่บอกว่า " รุ้นะว่าคิดเถิงอยู่ " อะ ["v"]

 

      อยากบอกว่าจิงเรยแหละ

 

      แหะๆ *-*

 

      อ้อๆๆๆๆๆๆ

   

      เมื่อไหร่พี่จะเลิกบล็อกเมลเนยซะทีหละคะ ?

 

      เนยรู้นะ ... ว่าพี่อะบล็อกเมลเนยอยู่ !^^!

 

      อย่ามาทำเปนไม่รุ้เลยนะคะ ?

 

      สุดท้าย...

 

      ขอบคุนอีกครั้งสำหรับความห่วงใยนะ @*v*@

     

      [[[ พี่ปิง ]]]

 

      ไม่รุ้ว่าพี่จะมาอ่านอีกมั้ย ?

 

      แต่ถึงอย่างไร... เนยก็มีสเปซนี้ไว้

     เพื่อเขียนละบายความในใจ ความรู้สึกต่างๆ ทุกอย่าง ของตัวเนยเองหละนะ

     (รุ้สึกดีทุกครั้งที่ได้เขียนสเปซ)

 

     มีบทความ บทความนึง อยากจะเขียนทิ้งท้ายในที่นี้ อยากบอกว่าความหมายดีมั่กมากเลย

 

 

     

ในการเดินทางคงไม่มีนักเดินทางคนไหนที่รู้ว่า
วันใดคือวันที่สุดท้าย
เรามีเวลาที่ยังเหลือสักเท่าไร
ที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
ได้อยู่กับคนที่เรารัก

และเธอคนที่ทำให้นักเดินทางอย่างฉันพบว่า
จุดหมายในชีวิตคืออะไร
ด้วยดินแดนที่เธอสร้างไว้
ที่มีชื่อว่าความรัก

เมื่อชีวิตของคนเรามันสั้นนัก
สิ่งที่ฉันพอจะทำ ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ
คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีๆก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง

ปมด้อยใดๆที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่
แต่แล้วเมื่อพบเธอ เธอทำให้ฉันกลับมองข้ามไป
จากคนเดิมๆที่ไม่มีค่าอะไร
สุดท้ายเธอเปลี่ยนให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ

เธอทำให้ฉันได้รู้ว่าฉันมีค่ามากกว่าที่ฉันเคยมองเห็นในตัวเอง
และวันนี้ฉันมีสิ่งนี้จะมอบไว้แทนความรัก

เมื่อชีวิตของคนเรามันสั้นนัก
สิ่งที่ฉันพอจะทำ ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ
คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีๆก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง

เนิ่นนานแค่ไหน อีกไกลเท่าไหร่ จะยืนข้างเธอ
และคอยดูแลเธอคนนี้ด้วยหัวใจ
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีๆก่อนที่เวลาของเรา . .

เวลาทุกนาทีมีค่านะคะ

ใช้ทุกๆนาทีอย่างมีความหมาย

กับ

" คนที่เรารัก "

อย่าปล่อยให้เวลา

เดินอย่างไร้จุดหมาย

แล้ว

มาเสียใจทีหลัง

[T_T]

(^^")

= The end =

 

     

 

 

     

 

 

              ต้องขอบคุนเทอมากกว่าที่ทำให้...ฉันคนนี้...

 

 

               รุ้จักความรักที่แท้จิง

               รุ้จักกับการให้คนอื่น (โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน)

               รุ้จักความเชื่อใจ

               รุ้จักกับหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง

 

 

               ขอบคุนที่มาเติมเต็มความรัก ความอบอุ่น ที่ไม่เคยได้จากใครมาก่อน

               ขอบคุนที่ทำให้ทุกวันของฉันมีคุณค่ามากขึ้น

               ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้รักใครสักคน

               ขอบคุนที่ทำให้ฉันรุ้โลกภายนอกมากขึ้น

               ขอบคุนที่ทำให้ฉันรุ้จักเปลี่ยนตัวเอง

               อยากจะขอบคุนอีกมากมาย จากใจ..

 

               เทอไม่ผิดหรอก ที่ทำแบบนี้ เพราะในเมื่อความรักมันลดน้อยลง ก็ควรจะแยกย้ายกันไป ดีกว่าปล่อยไว้ให้ค้างคากัน

       เพราะมันจะทำให้เราทั้ง 2 ฝ่าย ไม่สบายใจ และ ไม่ผิดถ้าเทอจะมีใครคนใหม่ เพราะเมิ่อเราเจอคนที่ดีกว่า ก็ควรที่จะเลือกคนที่ดีกว่า

              ส่วนการที่เทอทำเปนห่างเหิน ก็คงเพราะว่าเทอ อยากให้ฉันลืม ลืมเทอได้โดยเร็ว คงเปนอย่างนั้นใช่ไหม มันก็เปนเรื่องที่ดี

       ที่เทอต้องการให้ฉันลืม แต่ฉันคนนี้จะลืมได้อย่างไร ในเมื่อใจยังอยากจำเทออยุ่ ไม่จำเปนหรอกนะที่จะทำแบบนี้ เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไร

       สุ้เทอคุยกับฉันบ้าง เจอกันก็ทักกันบ้าง ในฐานะคนรุ้จักคนหนึ่ง ได้ไหมหละ ถ้าเปนอย่างนั้น ฉันก็คงรุ้สึกดีขึ้นมากเรยแหละ

       

              ส่วนฉัน ก็แค่ทำใจก็แค่นั้นเอง เชื่อว่า "เวลาจะเยียวยาแผลใจได้ "เทอไม่ต้องห่วงฉัน

 

              ถ้าเทอได้เข้ามาอ่าน ก็อยากบอกเทอว่า ขอบคุนสำหรับที่ผ่านมามากๆ สิ่งต่างๆที่ผ่านมาทำให้ฉันคนนี้มีความสุขมากๆเลยหละ

        ถึงแม้ว่าเราจะจบกันแล้ว แต่ฉันก็ยังรุ้สึกดีกับเทออยุ่ ไม่โกดและไม่เกียดเทอเลย

              ถ้าวันใดที่เหงา มีปัญหา แล้วคิดว่าคนๆนี้ สามารถช่วยได้ ก็โทมานะ  ^^ เต็มใจช่วยเสมอ

        และ ถ้าวันใดที่คิดว่าฉันสำคัญกับเทอ ก็กลับมานะ ยินดีต้อนรับเสมอ

                                                              อดีต...มันเปนสิ่งที่ไม่สามารถแก้ไขได้

                                                         ปัจจุบัน...เราสามารถทำมันให้ดีได้ด้วยมือของเรา

                                                                           (จำไว้นะ ^^)

                                                    สุดท้ายนี้ ขอให้เทอเจอคนที่ดีกว่าฉัน และรักกันให้มากๆ นะ

 

ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าชีวิตคนก็เหมือนกับละคร

 

ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อวานกะวันนี้จะแตกต่างกันมากมาย

 

เพียงแค่ข้ามคืนสิ่งต่างๆก็หายไป

 

มีอุปสรรคมากมายเกิดขึ้นกับเรา

 

แต่เราก้อร่วมฟันฝ่ากันมาได้ตลอดเวลาที่ผ่านมา

 

ก้อ 5 เดือนแล้วนะ

 

แต่ปัญหานี้ มันไม่สามารถแก้ไขได้

 

นอกจากรอ รอสักวัน วันที่เราจะสามารถกลับมาเปนเหมือนเดิมได้

 

ขอแค่เราเชื่อมั่น และ มั่นคง ในตัวกันและกัน

 

และสิ่งที่หวัง รอคอย จะเปนจิงสักวัน

 

เชื่อในคำว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                     ขอให้พวกเทอทุกคนโชกดีนะ...ตั้งจัยเรียน...ทามอนาคตของตัวเองให้ดีที่สุด แน่จัยว่าพวกเทอทามด้าย

 

 

          ตอนแรกก้อไม่คิดที่จะอยากย้ายหรอกนะ แต่ตอนนี้มานอยากย้ายขึ้นมาซะงั้น เพราะอะรัยน่ะหรอ เพราะบางสิ่งบางอย่างที่อ่านเจอและที่ผ่านมาอะสินะ เหอๆ ชั่งมันเถอะ มานผ่านมาแล้ว

 

         เราทิ้งนายไม่ได้หละสินะต้น นายอุตส่าจะพร้อมเคียงข้างเรา นายไม่ต้องห่วงนะ เราไม่ติดหรอก ไม่ต้องกังวลไป คงอยุ่กะนายไปอีกนานนน ! นอกจากก (ไม่มีรัย)

 

         ต่อแต่นี้ไปก้อคงมีแค่ตัวฉันที่จะต้องทามตามหน้าที่ของฉัน ฉันจะต้องคิดไว้เสมอว่า ถึงจะไม่มีเพื่อน หรือ คัยก้อตาม ฉันก้อยังมีตัวฉัน(เงา)  ที่ยังเดินเคียงข้างเสมอ จะไม่ท้อแท้เพราะตัวฉันจะเปนกำลังจัยให้ตัวฉันเอง  ต่อจากนี้ฉันหวังว่าฉันคงเจอคนอีกมากมาย (มันแน่นอน) และอนาคตจะเปนยังไงแต่ฉันจะไม่มีวันลืม Zewl และเพื่อนๆทุกคน จะให้ลืมความสุกที่ผ่านมาได้อย่างไร เราอยุ่กะมันมาตั้ง1ปี ด้ายรุ้จักพวกเทอมาได้ 1 ปี ดีจัยที่ได้รุ้จักพวกเทอทุกคน ถึงแม้บางคนจะไม่ค่อยถุกกะเราก้อตาม แต่เราก้อจะเก็บเทอไว้ และ ไม่คิดที่จะแก้แค้นรัยทั้งสิ้น เพราะอย่างน้อยเทอก้อเคยทามให้ฉันคนนี้มีความสุก ถึงแม้มันจะจบด้วยน้ำตาก้อตาม ขอบคุนที่ทำให้ฉันรุ้อะไรมากขึ้น ขอบคุนจิงๆ

                                           

                                             *********************************

                                       ขอบคุนที่รักกัน....... ขอบคุนทุกครั้งที่คอยปลอบฉัน

                                             *********************************

                                                    

                                                       จะเรียกว่าความผูกพันได้ไหม